Օրեր

Լա՞վ ապրեցի, թե՞ վատ,

կարևոր չէ արդեն,

բայց չապրեցի վհատ.

դրան ապրել կասե՞ն:

Հանեմ բառարանից,

դաղեմ-թաղեմ բոլոր

հոգի ծամող, քարից

ծանր, մանր ու խոշոր...

Առնեմ զուռնա-դհոլ,

հոգեհանգիստն անեմ

ա՜յն օրերի տկլոր,

հարբեմ ու քեֆ քաշեմ:

Ով ինձ հետ է՝ է՛ս կողմ,

թող քոչարի բռնի,

թող միանա երգով,

մեռածն անգամ հառնի:

Ես չապրեցի օրեր,

ամիս, տարի. հանե՛մ

դրանք ու մի նոր շոր

հագնեմ հարսնացուի:

Մեռած բառերն այսու

ջնջեմ բառարանից,

առանց վհատվելու՝

ապրե՜մ այսօրվանից:

Կարինե Ներսիսյան

Մեկնաբանություններ